Herstel na een liesbreukoperatie: mijn ervaring met chronische pijn na de operatie

In april 2025 onderging ik een operatie voor zowel een liesbreuk (inguinale hernia) als een navelbreuk (umbilicale hernia). Zoals veel mensen ging ik ervan uit dat de operatie zelf de grootste uitdaging zou zijn — en dat het herstel volgens een voorspelbaar tijdschema zou verlopen.

Ik had het mis.

Dit artikel richt zich voornamelijk op mijn herstel na de liesbreukoperatie, de aanhoudende pijn die daarop volgde, en wat ik heb geleerd over chronische zenuwpijn na herniaherstel, trainingskeuze en de ongemakkelijke hiaten in de postoperatieve zorg.

Standaard postoperatief advies na een liesbreukoperatie

Na de operatie gaf mijn chirurg wat lijkt op standaard hersteladvies:

• Eerste 6 weken: niets tillen boven de 10 kg

• Na 6 weken: geleidelijk terugkeren naar lichte oefeningen

Ik heb deze aanbevelingen opgevolgd. Ik nam rust. Ik vermeed zwaar tillen. Ik wachtte de volledige zes weken voordat ik weer begon met trainen.

Op dat moment was ik ervan overtuigd dat ik alles “goed” deed.

Pijn na het hervatten van training

Toen ik weer begon met trainen, merkte ik vrijwel direct pijn rond de plaats van de liesbreukreparatie.

In eerste instantie ging ik ervan uit dat dit normale postoperatieve ongemakken waren. Daarom verlaagde ik de intensiteit nog verder — lichtere oefeningen, minder sets, meer rust. Toch bleef de pijn aanwezig.

Het patroon was wisselend:

• Soms verscheen de pijn direct na het trainen

• Soms later op dezelfde dag

• Soms pas de volgende dag

Er was enige verbetering in de loop van de tijd, maar die was minimaal en onbetrouwbaar.

Ik nam meerdere keren contact op met de praktijk van de chirurg. Elke keer was het antwoord vergelijkbaar:

“Doe het rustig aan en geef het meer tijd.”

Dus dat deed ik.

Weken gingen voorbij. Daarna maanden.

Online zoeken naar antwoorden over herstel na een liesbreukoperatie

Zoals veel mensen met aanhoudende pijn begon ik uitgebreid onderzoek te doen:

• Hersteltijden na liesbreukoperatie

• Postoperatieve trainingsadviezen

• Herstelduur na mesh-reparatie

• Chronische pijn na hernia-operaties

Eén ding werd al snel duidelijk:

Er is geen echte consensus.

De meeste chirurgen en reviews noemen 6–8 weken als algemene richtlijn voor terugkeer naar de sportschool na laparoscopische of mesh-reparaties. Maar daarbuiten lopen de adviezen sterk uiteen — en spreken ze elkaar vaak tegen.

Hoe dieper ik zocht, hoe gefrustreerder ik raakte. De informatie was vaag, inconsistent en vaak bagatelliserend ten opzichte van aanhoudende pijn.

Negen maanden na de operatie: een nieuwe diagnose

Na negen maanden van voortdurende pijn en weinig verbetering maakte ik opnieuw een afspraak met de chirurg.

Na verder onderzoek veranderde de diagnose aanzienlijk:

De pijn werd vermoedelijk veroorzaakt door zenuwcompressie in verband met de liesbreukcorrectie — mogelijk door directe zenuwbeschadiging, zenuwirritatie of spanning op sensorische zenuwen als gevolg van de chirurgische ingreep.

De voorgestelde oplossing was een corticosteroïdinjectie, met de mogelijkheid van een extra injectie later.

Ik besloot dit voorlopig niet te doen. Ik wilde eerst het onderliggende probleem begrijpen voordat ik de symptomen zou onderdrukken.

Chronische zenuwpijn na een liesbreukoperatie

Tijdens mijn onderzoek ontdekte ik dat chronische pijn na een liesbreukoperatie veel vaker voorkomt dan patiënten meestal wordt verteld.

Studies schatten dat 10–12% van de patiënten aanhoudende pijn ervaart na de operatie, waarbij sommige onderzoeken zelfs hogere percentages rapporteren.

Zenuwen die vaak betrokken zijn bij liesbreukoperaties

Verschillende sensorische zenuwen lopen door de lies en kunnen tijdens de operatie worden beïnvloed:

• Ilio-inguinale zenuw – gevoel in de bovenste binnenkant van het bovenbeen en het genitale gebied

• Iliohypogastrische zenuw – onderbuik en bovenste buitenkant van het bovenbeen

• Genitofemorale zenuw – takken naar het scrotum of de grote schaamlippen en het bovenbeen

Beschadiging, irritatie of inklemming van deze zenuwen kan leiden tot een brandende, scherpe of schietende pijn die lang na het chirurgisch herstel blijft bestaan.

Oorzaken van zenuwpijn na een hernia-operatie

Mogelijke oorzaken zijn:

• Direct zenuwtrauma tijdens de operatie

• Irritatie of compressie van zenuwen door het mesh

• Littekenweefsel dat zenuwen insluit

• Vorming van een neuroom op de plaats van zenuwbeschadiging

Behandelopties bij chronische inguinale neuralgie

Veelgebruikte behandelmethoden zijn:

• Echogeleide zenuwblokkades (diagnostisch en therapeutisch)

• Steroidinjecties

• Radiofrequente ablatie (RFA) om pijnsignalen te onderbreken

• Chirurgische neurectomie (verwijdering van de zenuw, meestal als laatste optie)

• Perifere zenuwstimulatie (PNS), een minimaal invasieve en omkeerbare methode

De trainingsfout waar nooit over werd gesproken

Tijdens mijn onderzoek naar zenuwpijn realiseerde ik me iets essentieels:

Mijn trainingskeuze — ook al was die “licht” — verergerde waarschijnlijk het probleem.

Mijn training is voornamelijk gebaseerd op calisthenics, waaronder:

• Squats met lichaamsgewicht

• Walking lunges

• Cossack squats

• Tuck planche holds

• Stretching- en mobiliteitsoefeningen

Veel van deze bewegingen leggen aanzienlijke spanning op de lies, heupflexoren en onderbuik — precies de gebieden waar geïrriteerde zenuwen het meest kwetsbaar zijn.

En dit was het meest frustrerende deel:

Niemand heeft mij ooit gevraagd hoe ik train.

• Niet vóór de operatie

• Niet tijdens het herstel

• Niet toen ik pijn meldde

• Zelfs niet na negen maanden

Dit voelt als een serieuze blinde vlek in het zorgsysteem.

Lessen die ik heb geleerd van mijn liesbreukoperatie

1. “Lichte oefeningen” zijn geen universeel begripWat spiermatig licht aanvoelt, kan zenuwen en bindweefsel zwaar belasten.

2. Aanhoudende pijn is niet altijd een genezingsprobleemIn veel gevallen is het een zenuwprobleem — geen kwestie van kracht of geduld.

3. Standaard hersteltijden zijn gemiddelden, geen garantiesZes tot acht weken werkt voor velen, maar niet voor iedereen.

4. Patiënten worden zelden geïnformeerd over zenuwgerelateerde complicatiesOndanks dat ze relatief vaak voorkomen, worden ze nauwelijks besproken.

5. Je moet zelf voor jezelf opkomenAls iets niet goed voelt, verdient het waarschijnlijk verder onderzoek.

Wat ik anders zou doen

Als ik terug kon gaan, zou ik het volgende veranderen:

• Gerichte vragen stellen over zenuwrisico’s vóór de operatie

• Mijn specifieke trainingsstijl bespreken met de chirurg

• Liesintensieve bewegingen veel langer vermijden na de operatie

• Eerder een fysiotherapeut zoeken met kennis van zenuwproblematiek

• Sneller aandringen op diagnostische duidelijkheid in plaats van “afwachten”

Herstel zou niet passief moeten zijn. Het zou geïnformeerd en individueel moeten zijn.

Slotgedachten over herstel na een liesbreukoperatie

Dit artikel is niet bedoeld om iemand af te schrikken van een hernia-operatie. Veel mensen herstellen volledig en snel.

Maar voor degenen die dat niet doen — voor mensen die te maken krijgen met chronische pijn na een liesbreukoperatie — hoop ik dat dit verhaal helpt om te beseffen dat je niet alleen bent, en dat je pijn serieus genomen mag worden.

Ik heb mijn trainingsaanpak inmiddels volledig herzien om de belasting op lies en zenuwen te verminderen. Of dit het probleem oplost, zal de tijd leren.

Zo niet, dan is mijn volgende stap het identificeren van de specifieke zenuw of zenuwen die verantwoordelijk zijn en het onderzoeken van gerichte behandelopties.

Dit is mijn verhaal over het herstel na een liesbreukoperatie.En voor mij begon de echte reis pas lang nadat de hechtingen waren genezen.